Noticias

Todo un ano do Clube de Lectura Saleta

14/01/2026

Reseña destes doce meses de lecturas

Na última xuntanza, o 10 de xaneiro, comentamos O Corpo de Cristo de Bea Lema, unha obra

impresionante no formato -combina debuxo e bordado- e na trama argumental, durísima pero delicada e

profunda á vez. Non nos deixou indiferentes, enganchounos e, as que puidemos asistir o 15 de novembro

ao obradoiro da autora, convidadas polo Club de Lectura da Asociación Tempo Novo, en Elviña, tivemos

ocasión ademais de crear unha peza única: un cadro de tecido cunha escena que nós mesmas deseñamos,

empregando unha técnica semellante ás arpilleiras chilenas.

Grazas a esta actividade conxunta rematamos o percorrido de lecturas do 2025 agulla en man e cantando,

nunha dobre homenaxe ás mulleres que nos precederon, moitas delas costureiras e cantareiras. Outros

libros que nos acompañaron coas súas páxinas o ano pasado foron A esmorga, de Eduardo Blanco Amor,

á que volvemos a maioría de nós aproveitando que as lectoras máis novas do grupo chegaban a ela como

proposta escolar, e data da reunión, o 8 de marzo, propiciou que fiásemos os nosos comentarios cara

unha ollada en feminino desta novela; logo veu Comida para gatos e outras delicatessem indixestas, de

Luz Darriba, un feixe de boas historias, breves pero intensas, cheas de humor e sensibilidade, polas que

nos guiou a autora o 10 de maio; antes do verán chegou ao fin a quenda de As voces baixas, de Manuel

Rivas, posposta en dúas ocasións en espera da viaxe á contorna na que está ambientada: por agora aínda

non fomos, pero esta historia foinos familiarizando coa xeografía da aldea de Elviña e doutros espazos

da Coruña rururbana da segunda metade do s. XX; o 20 de setembro comentamos Detective Ferruchi, de

Marta Villar e Voitres, de Miguelanxo Prado, dúas obras ben distintas malia partiren de cadanseu crime.

Resultou moi interesante contrastar a maneira de construír o relato e de resolver a investigación nas dúas

novelas.

En todas as sesións houbo versos e petiscos, na última ademais puxemos en común as nosas iniciacións

lectoras en relación cos libros que había (ou non) na casa, cos que apañabamos nas bibliotecas e con

outros que foron chegando ás nosas mans, case todos en castelán. Desta volta, tamén o texto poético

chegou nesa lingua, facendo unha pequena homenaxe a Renée Nicole Macklin (“Sobre aprender a

diseccionar fetos de cerdo”). O serán completouse cun soño e cun convite dunha lectora que estaba de

aniversario. Parabéns, Esther! Grazas por tanta xenerosidade!

(2025)

(2025)